دره‌ی عشق، دره‌ای سرسبز با دریاچه‌ای آرام و باغ‌هایی رنگارنگ، یکی از رمانتیک‌ترین گوشه‌های دالات است. مسیرهای پیاده‌روی میانِ تپه‌های پوشیده از کاج و گل می‌گذرند و قایق‌های کوچک روی دریاچه، فضایی دونفره و دل‌انگیز می‌سازند. باغ‌های آراسته با گل‌های فصلی، آلاچیق‌ها و مجسمه‌ها، این‌جا را به نگین‌گاهی برای عکاسی و گردش بدل کرده‌اند. نامِ دره خود دعوتی است به آرام‌قدم‌زدن و سپردنِ دل به طبیعتِ نوازشگرِ کوهستان.

دریاچه‌ی شوان‌هوونگ، دریاچه‌ای هلالی و دست‌ساز در قلبِ دالات، نبضِ آرامِ شهر است. مسیرهای دورِ آب، پوشیده از درختانِ کاج و گل، برای پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و کالسکه‌سواری مناسب‌اند و کافه‌های کناره، جایی برای تماشای منظره‌اند. صبح‌ها که مه از روی آب برمی‌خیزد و شهر آرام بیدار می‌شود، دریاچه حال‌وهوایی رؤیایی به خود می‌گیرد. غروب‌ها نیز، با انعکاسِ چراغ‌های شهر روی آب، این‌جا به دلپذیرترین نقطه‌ی دالات بدل می‌شود.

دالات را «شهرِ گل‌ها» می‌نامند و باغِ گلِ آن، بر کناره‌ی دریاچه‌ی شوان‌هوونگ، ویترینِ همین لقب است. در این باغ، هزاران گونه‌ی گلِ رنگارنگ — از هورتانسیا و رز تا ارکیده و گل‌های کوهستانی — در همه‌ی فصل‌ها می‌شکفند. هوای خنکِ دالات سببِ آن شده که گل‌ها در تمامِ سال تازه و پرشمار باشند و شهر به مرکزِ پرورشِ گلِ ویتنام بدل شود. قدم‌زدن میانِ کرت‌های رنگین و گلخانه‌ها، با عطری که در هوا پیچیده، تجربه‌ای است که چشم و مشام را هم‌زمان می‌نوازد.

آبشارِ داتانلا، در دلِ جنگلی از کاج و تنها چند کیلومتر بیرونِ شهر، آبشاری خروشان است که میانِ صخره‌ها و سبزی فرو می‌ریزد. برای رسیدن به آن می‌توانی از مسیرِ پیاده‌رویِ جنگلی بروی یا سوار بر سُرسُره‌ی ریلیِ کوهستانی شوی که هیجانِ سرازیرشدن میانِ درختان را به تجربه اضافه می‌کند. صدای برخوردِ آب با سنگ‌ها و خنکای بخارِ آبشار، فضایی سرزنده و طراوت‌بخش می‌سازد. داتانلا ترکیبی از ماجراجویی و آرامشِ جنگل است؛ توقفگاهی محبوب در مسیرِ گشتِ دالات.

ایستگاهِ قطارِ دالات، که در دورانِ استعمارِ فرانسه ساخته شد، زیباترین ایستگاهِ قطارِ ویتنام به‌شمار می‌رود؛ بنایی با سقف‌های شیب‌دارِ رنگی و معماریِ آر‌دکو که الهام‌گرفته از ایستگاه‌های جنوبِ فرانسه است. امروز این ایستگاهِ تاریخی بیشتر جاذبه‌ای گردشگری است تا مسیرِ حمل‌ونقل، اما قطاری قدیمی هنوز مسافران را در مسیری کوتاه تا روستای پشتِ کوه، تِرِیم، می‌برد. لوکوموتیوهای بخارِ کهنه، بلیت‌فروشیِ چوبی و پنجره‌های رنگی، حال‌وهوای دهه‌های دور را زنده نگه داشته‌اند. این‌جا یکی از محبوب‌ترین نقاطِ دالات برای عکاسی و سفر به گذشته است.